zachte heelmeesters…

 

Aan de oppervlakte leek er weinig aan de hand. Er waren geen ruzies, het werk werd gedaan en sommige teamleden zagen elkaar ook privé. Iedereen vond een goede sfeer belangrijk. Ondertussen liepen alle teamleden op eieren, want onderhuids broeide er van alles.

In huisartsenpraktijken werken – zoals op veel plekken in de zorg – betrokken medewerkers die veel waarde hechten aan een goede sfeer. Ze hebben voelsprieten voor de mensen om hen heen, patiënten en collega’s. Bewust en onbewust vragen ze zich af wat de ander denkt, vindt, voelt en nodig heeft. Ze zijn er trots op aan een half woord genoeg te hebben.

Confrontaties mijden

Echter, ze staan er niet bij stil dat ze het wel eens mis kunnen hebben met hun invullingen. En het wringt als de ander niet dankbaar (genoeg) is. En omwille van de lieve vrede vertelt niemand openlijk wat hem of haar dwarszit.

Praten over

Toch moet ieder op z’n tijd zijn verhaal kwijt. En wat gebeurt er dan? Collega’s nemen elkaar in vertrouwen over zaken die hen dwars zitten, over andere collega’s met wie er iets is voorgevallen …

Paradoxaal genoeg leidt juist het confrontatie-mijdend gedrag tot onveiligheid. Het team is geen team meer, want de leden praten achter de rug om over andere teamleden.

Praten met

De oplossing is simpel, maar niet altijd eenvoudig uit te voeren. Je verantwoordelijk gedragen in een team betekent dat je allemaal verantwoordelijk bent voor je eigen gedachten, emoties en gedrag. Dus stop met denken voor de ander en wees eerlijk over waar je last van hebt.

En nu jij

Wat is jouw gouden tip om een open en eerlijke sfeer te bewaren? Deel het hieronder.