Denk jij jezelf in of uit de put?

Gedachten zijn rare dingen. Enerzijds helpt denken om de werkelijkheid te bevatten, te begrijpen. Anderzijds besteden we veel denkkracht aan het willen veranderen van de werkelijkheid. 
Gedachten over hoe ‘het’ zou moeten zijn, hoe je het zou willen, veroorzaken ongemerkt veel stress. Omdat je daarmee een werkelijkheid ontkent die er gewoon is: een interne strijd. 

Ik krijg het nooit allemaal af

Deze patiënt zou meer eigen verantwoordelijkheid moeten nemen

Als ik nee zeg tegen dit verzoek, wordt mijn aanstelling niet verlengd (of: vinden ze me niet aardig)

Ik voel me afgewezen

Byron Katie ontwikkelde een eenvoudige, krachtige methode ‘The Work’ om gedachten die je dwars zitten op te sporen en te onderzoeken. Waarna je de keus hebt of je die gedachte wilt blijven geloven of niet. Haar methode draait om vier vragen:

1. Is het waar?

Neem even afstand van het rumoer in je hoofd, van de emoties en onzekerheden en vraag je af of het waar is wat je denkt. Klopt het wel? Als het antwoord nee is, kun je meteen door naar vraag 3.

Krijg je het echt nooit allemaal af? Moet die patiënt meer eigen verantwoordelijk nemen? Raak je echt je aanstelling kwijt als je nee zegt? En werd je echt afgewezen? Misschien…

2. Kan ik absoluut zeker weten dat het waar is?

Ok, dus je gelooft je gedachte nog. Weet je 100% zeker dat het waar is? Of kun je een uitzondering bedenken? Kun je je een situatie of omstandigheden voorstellen, dat die gedachte niet meer klopt.

Natuurlijk krijg je het wel een keer af. Al dan niet met hulp van anderen. En die patiënt zou vast wel willen: wat heeft hij nodig? Natuurlijk verlies je niet je aanstelling als je een keertje nee zegt. Misschien kunnen ze het zelfs wel waarderen als je duidelijk je grenzen aangeeft. En de ander was het misschien niet eens met wat je deed. Het ging om je gedrag, niet om wie je bent.

3. Wie ben ik met deze gedachte?

En wat gebeurt er met je als je dit denkt, als je dit gelooft? Hoe voel je je? Wat voel je in je lijf. Welke emoties horen bij deze gedachte. Welk gedrag? Welke andere gedachten? En wat kost het je dus al je dit blijft geloven?

4. Wie zou ik zijn zonder deze gedachte?

Stel je eens voor hoe het zou zijn als je deze gedachte loslaat. Hoe voel je je dan? Welke emoties horen daarbij? Welk gedrag? En welke kansen en mogelijkheden openen zich dan voor je

Waarschijnlijk kom je tot de conclusie dat je beter af bent zonder die gedachte. Goed zo. Laat die gedachte los.

Spelen met de gedachte die je dwarszit

Eén van de leukste suggesties die Byron Katie doet in haar boek is om te gaan spelen met de gedachte die je dwarszit. Keer het om. En ontdek wat er dan ontstaat. Welke (rare) mogelijkheden zitten er voor jou in de omkering, welke nieuwe invalshoeken zie je, welke ruimte ontdek je, waar kun je om jezelf (en anderen) lachen. Het helpt je afstand te nemen van deze gedachte en hem los te laten. En als het meezit, ontdek je in de omkering een gedachte die wél waar is.

Omkeringen maak je bijvoorbeeld door:

  • ‘niet’ toe te voegen (of juist weg te laten)
  • de personen om te draaien
  • het werkwoord te vervangen door het tegenovergestelde
  • etc

Meer lezen? Het kleine boekje van Byron Katie geeft de essentie weer van The Work.